Lookkidd
กลับไปหน้าสาระน่ารู้
ปรัชญาและข้อคิดอ่านประมาณ 4 นาที

EP 1 | เมื่อบทบาทแตก แต่ตัวตนยังอยู่

บทเรียนจากวันที่ Steve Jobs ต้องออกจาก Apple สู่แนวคิดการแยกบทบาทออกจากตัวตน ผ่านมุมมองจิตวิทยาและปรัชญาคินสึงิ

แชร์บทความFacebookLINELinkedIn
EP 1 | เมื่อบทบาทแตก แต่ตัวตนยังอยู่

STEVE JOBS — การถูกให้ออกจาก Apple และการแยกตัวตนออกจากตำแหน่ง

รอยแตก

ในปี 1985 Steve Jobs ต้องออกจาก Apple บริษัทที่เขาร่วมก่อตั้ง เหตุการณ์นี้ไม่ได้เป็นเพียงการเปลี่ยนงาน แต่กระทบต่อบทบาท ตัวตน และเรื่องราวที่เขาเชื่อเกี่ยวกับชีวิตของตัวเอง หลายปีต่อมาเขาเล่าในสุนทรพจน์ที่ Stanford ว่า ช่วงเวลานั้นเจ็บปวดมาก แต่การหลุดออกจากสถานะเดิมเปิดพื้นที่ให้เขาเริ่ม NeXT และเข้าไปมีส่วนกับ Pixar ก่อนจะกลับมาที่ Apple ในเวลาต่อมา

เรื่องนี้ไม่ควรถูกเล่าแบบง่าย ๆ ว่าการถูกไล่ออกเป็นเรื่องดี เพราะคนจำนวนมากสูญเสียรายได้ ความมั่นคง และสุขภาพใจจากการตกงาน สิ่งสำคัญกว่าคือ Jobs ไม่ได้ปล่อยให้เหตุการณ์หนึ่งกลายเป็นคำตัดสินสุดท้ายว่า เขาไม่มีคุณค่าอีกแล้ว

มองผ่านคินสึงิ

เมื่อถ้วยแตก คินสึงิไม่ได้พยายามทำให้มันกลับไปเป็นถ้วยใบเดิมที่ไม่มีรอยต่อ เช่นเดียวกัน เมื่อบทบาทหายไป เป้าหมายอาจไม่ใช่การรีบพิสูจน์ว่าเรายังเก่งเหมือนเดิม แต่คือการถามว่านอกจากตำแหน่ง รายได้ และคำยอมรับจากคนอื่น เรายังมีทักษะ ความอยากรู้อยากเห็น คุณค่า และความสัมพันธ์อะไรเหลืออยู่

จิตวิทยาและสมอง

การสูญเสียงานอาจถูกสมองประเมินว่าเป็นภัยต่อความมั่นคง ระบบความเครียดและเครือข่ายตรวจจับภัยจึงเด่นขึ้น ขณะที่ความสามารถในการคิดอย่างยืดหยุ่นอาจลดลง เราจึงคิดแบบสุดขั้วได้ง่าย เช่น “ไม่มีงานนี้ ฉันก็ไม่เหลืออะไร” การแยกข้อเท็จจริงออกจากคำตัดสินตัวเองช่วยให้สมองกลับมามองเห็นทางเลือก

นี่ไม่ใช่การคิดบวก แต่เป็น Cognitive Reframing ที่แม่นยำกว่าเดิม จาก “ฉันถูกไล่ออก เพราะฉันไม่มีค่า” เป็น “ฉันเสียบทบาทนี้ไป และต้องประเมินว่าอะไรผิด อะไรยังเป็นของฉัน และก้าวต่อไปคืออะไร”

คำถามถึงตัวเรา

ถ้าวันนี้ไม่มีตำแหน่ง งาน หรือความสำเร็จที่เคยใช้แนะนำตัว เราจะยังตอบได้หรือไม่ว่าเราเป็นใคร และมีอะไรในตัวเราที่เหตุการณ์นี้เอาไปไม่ได้

แบบฝึก 5–10 นาที| แยกบทบาทออกจากตัวตน

  • เขียนข้อเท็จจริงหนึ่งประโยค อธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นโดยไม่ใช้คำว่า ล้มเหลว ไร้ค่า หรือไม่เก่ง
  • เขียนคำตัดสินที่ตามมา เช่น “ฉันคงไม่มีใครต้องการอีกแล้ว”
  • เขียนสิ่งที่เหตุการณ์เอาไปไม่ได้ ทักษะ ประสบการณ์ ความสัมพันธ์ ความรับผิดชอบ และคุณค่าที่เรายังยึดถือ
  • เลือกก้าวเล็กที่สุด ทำหนึ่งสิ่งภายใน 24 ชั่วโมง เช่น อัปเดตประวัติ โทรหาคนที่ไว้ใจ หรือพักให้เพียงพอก่อนตัดสินใจใหญ่

ประโยคปิดตอน: งานหนึ่งงานอาจจบลง แต่คุณค่าของเราไม่ได้ถูกเลิกจ้างไปพร้อมกัน

แหล่งข้อมูลหลัก: Stanford University, Steve Jobs’ 2005 Commencement Address

CHECKLIST

เช็กให้ครบก่อนตัดสินใจ

เขียนข้อเท็จจริงหนึ่งประโยค อธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นโดยไม่ใช้คำว่า ล้มเหลว ไร้ค่า หรือไม่เก่ง
เขียนคำตัดสินที่ตามมา เช่น “ฉันคงไม่มีใครต้องการอีกแล้ว”
เขียนสิ่งที่เหตุการณ์เอาไปไม่ได้ ทักษะ ประสบการณ์ ความสัมพันธ์ ความรับผิดชอบ และคุณค่าที่เรายังยึดถือ
เลือกก้าวเล็กที่สุด ทำหนึ่งสิ่งภายใน 24 ชั่วโมง เช่น อัปเดตประวัติ โทรหาคนที่ไว้ใจ หรือพักให้เพียงพอก่อนตัดสินใจใหญ่
จำไว้ว่า งานหนึ่งงานอาจจบลง แต่คุณค่าของเราไม่ได้ถูกเลิกจ้างไปพร้อมกัน

บทความนี้เป็นข้อมูลทั่วไปเพื่อช่วยประกอบความเข้าใจ ไม่ใช่คำแนะนำทางการเงิน การแพทย์ หรือการรับรองว่าผลิตภัณฑ์ใดเหมาะกับทุกคน เงื่อนไขจริงขึ้นอยู่กับสัญญา กรมธรรม์ ผู้ให้บริการ และข้อมูลเฉพาะบุคคล โปรดอ่านเอกสารและสอบถามผู้ให้บริการหรือผู้เชี่ยวชาญก่อนตัดสินใจ